07-07-2026
Twintig jongeren lopen door de toegangspoort van Auschwitz. ‘Beetje rare vibe hier’, zegt iemand. Het is het begin van drie dagen waarin alles bespreekbaar wordt. Oók als het ongemakkelijk is.
Het is een reis die een enorme impact gaat hebben. Een enkeling heeft nog niet eerder in een vliegtuig gezeten of is zelfs het land nooit uit geweest. De jongste van de groep jongeren uit de regio Arnhem is 15, de oudste 23. Met uiteenlopende (geloofs)overtuigingen.
En dat maakt het gelijk interessant.
We maken de reis naar en door Polen (Krakau en concentratiekamp Auschwitz) met vier van hen in het bijzonder: de 20-jarige flapuit Kathy ’t Jong uit Elst en de sportieve Kilan Dominicus (18) uit Huissen. Maar ook de zo zorgvuldig formulerende Arnhemmer Binh Minh Le (20) en Westervoorter Yigit Düsünceli, die bijna nooit stopt met het stellen van vragen.
Halverwege de trip zegt Yigit: „Ik vind het, zeker als moslim, bijzonder om veel te leren over het Jodendom. Alleen dan, door elkaar beter te leren kennen, ontstaat er ook meer respect voor elkaar. Je komt tot de conclusie dat we veel op elkaar lijken. Dat we heel veel hetzelfde doen, maar het anders noemen.”
Waarom ze hier zijn, samen met zestien andere jongeren van The Citizens en Jongerenraad026? In één woord: holocaustonderwijs. Maar de driedaagse reis krijgt veel meer betekenis dan dat.
Dat merk je vooral aan de gesprekken die overal ontstaan. Aan de ontbijttafel, in de bus, op het vliegveld, bij het avondeten. Tot in de barakken van het Poolse concentratiekamp aan toe.
Lees het hele artikel op de website van de Gelderlander en bekijk op video wat de jongeren voor en de reis er over zeggen.
Tekst: Pim Dikkers,
Fotografie en video: Floris Tollenaar