Jodenster

De bewegingsvrijheid van Joden werd steeds meer beperkt door de anti-Joodse maatregelen. Bedreiging en geweld wisselden elkaar af. Op 29 april 1942 werd het dragen van de gele Davidster verplicht gesteld voor alle Joden vanaf zes jaar. Geïsoleerd van de rest van de samenleving, werden Joden nu ook nog eens herkenbaar. Dat leidde tot hun absolute uitsluiting. De invoering van deze Jodenster was het begin van een nieuwe fase in de Jodenvervolging: die van de deportaties.

1. Simon Peereboom en zijn vrouw Roosje Beezemer, net getrouwd, in Amsterdam voor een verkooppunt van sterren onder het bordje ‘sterren uitverkocht’, 1942
   Joden werden verplicht buitenshuis de gele Davidster met daarop het woord ‘Jood’ te dragen. Tegen inlevering van een textielpunt en vier cent per exemplaar konden sterren worden aangeschaft bij verkooppunten in het land.
   Fotograaf onbekend, collectie JHM, Amsterdam
2. Wie de Jodenster niet goed vastgenaaid had, werd ter verantwoording geroepen. Vasthechten met spelden was niet toegestaan. Waarschijnlijk 1942.
   Foto Cas Oorthuys, collectie NFM, Rotterdam
3. In het Joodsche Weekblad van 7 augustus 1942 werd bekendgemaakt dat wie zich niet meldde voor werken in Duitsland, geen Jodenster droeg of zonder toestemming verhuisde – daarmee werd onderduiken bedoeld – gestraft zou worden met deportatie naar het concentratiekamp Mauthausen. Kamp Mauthausen was inmiddels al berucht en werd cynisch ‘Moordhuizen’ genoemd.
   Collectie NIOD, Amsterdam