Ineens stond ik oog in oog met Carry van Leeven. Zij is kennelijk blij mij te zien en ik merk dat ik bloos. Zij kwam bij mij op het confectieatelier, waar ik naaimachinemonteur was, werken. We zagen elkaar dus dagelijks en we werden verliefd. […] Alhoewel bijzonder prematuur spreken we af dat we zouden trouwen zodra we dat in een vrije wereld zouden kunnen doen, en niet eerder in Westerbork, zoals veel van onze vrienden deden.
Persoonlijk verhaal