Alleen al in Oekraïne zijn bij benadering meer dan 1 miljoen
Joodse burgers gedood. Niet in de concentratie- en vernietigingskampen, maar door middel van massa-executies, uitgevoerd door Einsatzgruppen. In
grote delen van Oekraïne werden de Duitse soldaten in de zomer van 1941 enthousiast verwelkomd. Veel boeren zagen hen als bevrijders: ze zouden het land verlossen van de communisten “die ons hadden laten verhongeren en ons alles hadden afgenomen”. Veel
Oekraïeners waren de door het regime van Stalin geprovoceerde hongersnoden van 1931 en 1933 nog niet vergeten. Op 19 september 1941 reden Duitse troepen Kiev (de huidige hoofdstad van Oekraïne) binnen. Bij een ravijn in de buurt van Kiev (Babi Yar) werden
tien (!) dagen later meer dan 33.000 Joodse inwoners van Kiev vermoord. In andere Oekraïense steden en dorpen vonden soortgelijke slachtpartijen plaats. De Einsatzgruppen werden daarbij regelmatig geholpen door Oekraïense milities. Ook Roma, Sinti en
gevangen genomen Sovjetsoldaten werden op grote schaal vermoord. De grote moord op de Joodse Oekraïeners staat ook wel bekend als de “
Shoah door kogels”.
