Ik ben Harry, 76 jaar.Het is nu bijna 70 jaar geleden dat mijn hele familie werd uitgeroeid door de nazi's. Mijn grootvader van 74 en bijna al zijn kinderen, kleinkinderen, aangetrouwde schoondochters-en zonen met hun kinderen, bijna nog babies.Ik heb geen behoefte om Auschwitz te zien. In 1942 , ik was vijf jaar, herinner ik mij dat mijn grootvader en enkele ooms en tantes bij ons waren in Antwerpen. Ze wilden niet blijven want het zou zo'n vaart niet lopen. Ik heb niemand weergezien. Tranen met tuiten huil ik, iedere keer als ik de beelden zie. Waarom ? En de regeringen laten de neo-nazis gewoon hun gangen gaan. Wat zou ik die graag uitmoorden, echt, zonder een greintje van zwakte.
Maar niet gewoon, nee, echt niet.
Harry
Auschwitzherdenking.
Daar sta je, in de stromende regen, ijskoude voeten, samen met heel veel anderen in het Wertheimpark. We hebben een gemeenschappelijke deler: WO II. We luisteren naar de burgemeester, naar de rabbijn, naar de prachtige muziek van de Roma en Sinti en herdenken de slachtoffers van WO II. Vaak vragen mensen: moet je hier nou nog steeds over praten? Is het nu niet tijd om het af te sluiten? Nee, het is nooit tijd om dit af te sluiten. Wanneer iedereen stopt met praten, is het net of het nooit geweest is. Is het net of miljoenen mensen nooit bestaan hebben. Is het net of het de nazi's wel gelukt is. Dus blijf ik praten over mijn familie, over mijn oma Roosje en mijn opa Louis. Over de 60 familieleden die ik had, maar nooit heb leren kennen. En hoop ik dat er lering getrokken wordt: nooit meer Auschwitz. Ik ben er en met mij mijn 5 kinderen en mijn kleinzoon, het is ze niet gelukt. En ach, die ijskoude voeten zijn zo weer warm.
ook moslims vooral Marokkanen waaronder een oudoom van mij hebben hun leven gegeven om Auswitz te bevrijden. Laten vanaf nu samen herdenken.
Ik heb najaar 2012 Auschwitz bezocht, of wellicht is "ervaren" een beter woord. Ook heb ik op advies van de gids de tenstoonstelling in block 21 bezocht. Mijn welgemeende complimenten aan het Auschwitz commitee, het maakte duidelijker hoe de beleving/situatie gedurende de oorlogsjaren in Nederland was.